چگونه محققان از میمون های بزرگ در برابر Covid-19 محافظت می کنند علوم پایه


دامپزشک حیات وحش استفان نگولو روز کاری معمول خود را با تماشای شامپانزه هایی که صبحانه خود را می خورند از دور آغاز می کند. او مراقب سرماخوردگی ، سرفه یا سایر نشانه های بیماری است.

در حال حاضر ، نگولو و دیگران در پناهگاه شامپانزه حفاظتی Ol Pejeta در کنیا هوشیاری خود را دوچندان کرده اند.

شامپانزه ها و سایر میمون های بزرگ – اورانگوتان ها ، گوریل ها و بونوبوها – مستعد ابتلا به بسیاری از ویروس های انسانی و سایر عفونت هایی هستند که انسان را آزار می دهند. بنابراین هنگامی که SARS-CoV-2 شروع به گردش کرد ، جامعه ای که میمون های بزرگ را مورد مطالعه و مراقبت قرار می دهد ، نگران شد.

“ما نمی دانیم اگر ویروس به میمون های بزرگ منتقل شود چه اتفاقی می افتد. این بیماری می تواند شدید باشد. ” این میمون های در معرض خطر همان گیرنده ای را دارند که SARS-CoV-2 برای ورود به سلول های انسانی استفاده می کند – آنزیم مبدل آنژیوتانسین 2 (ACE2) – که احتمال ابتلا به عفونت را متفاوت می کند. کمتر قابل پیش بینی است که میمون ها در صورت ادامه ویروس چقدر بیمار می شوند.

شباهت های ژنتیکی – ما حداقل 96 درصد از DNA خود را با هر گونه میمون بزرگ تقسیم می کنیم – به این معنی است که میمون ها به بسیاری از ویروس ها و باکتری های آلوده به انسان حساس هستند. و اگرچه برخی از عوامل بیماری زای انسانی (مانند ویروس کرونا به نام HCoV-OC43 ، که باعث برخی موارد سرماخوردگی می شود) فقط در حیوانات بیماری خفیفی ایجاد می کنند ، برخی دیگر می توانند فاجعه بار باشند. فرانسیسکو سولیسیو ، مشاور دامپزشکی اورانگوتان ها در اندونزی گفت: “مواردی از شیوع پاتوژن های تنفسی مشترک انسان در شامپانزه ها وجود دارد و این برای آنها کشنده است.”

به عنوان مثال ، بین سال های 1999 و 2006 ، چندین شیوع بیماری های تنفسی در میان شمپانزه ها در پارک ملی Taï در ساحل عاج رخ داد ، از جمله در یک قسمت 2004 که یک گروه 44 نفره را آلوده کرد و باعث کشته شدن 8 نفر شد. تجزیه و تحلیل ها نشان می دهد که عوامل اصلی بیماریزایی ویروس سنسیسیال تنفسی انسان یا متاپنوموویروس انسانی هستند که هر دو عامل بیماری های تنفسی انسان همراه با عفونت های باکتریایی ثانویه هستند. و در سال 2013 ، ویروس رینو ویروس C ، عامل سرماخوردگی در انسان ، باعث شیوع 56 شامپانزه وحشی در پارک ملی کیباله در اوگاندا شد و 5 کشته برجای گذاشت.

حتی در زمان های عادی ، کسانی که در پناهگاه های میمون کار می کنند یا میمون ها را در طبیعت مطالعه می کنند ، دائما در تلاشند تا از بیماری جلوگیری کنند. دستورالعمل های اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) توصیه می کند قبل از ورود به زیستگاه میمون ها ، حیات وحش یا سایر موارد ، حداقل یک هفته در قرنطینه محققان صحرایی و کارمندان پناهگاه های دیگر کشورها قرار بگیرند. آنها باید ماسک صورت بزنند و حداقل هفت متر از میمون ها بایستند. IUCN همچنین توصیه می کند افرادی که با میمون کار می کنند از ایمن سازی مطلع باشند ، از نظر بیماری های عفونی با اهمیت منطقه ای (به عنوان مثال سل و هپاتیت) غربال شوند و علائم بیماری را در کارکنان تحقیق کنترل کنند. پناهگاه ها باید به طور مرتب سطوح موجود در تاسیسات خود را ضد عفونی کنند.

کارگران در پناهگاه شامپانزه JACK

اقدامات معرفی شده در پناهگاه شامپانزه JACK در جمهوری دموکراتیک کنگو در هنگام شیوع همه گیر شامل تجهیزات محافظتی برای کارکنان است. بسیاری از افراد برای کار در محل کار با پیاده یا دوچرخه به جای حمل و نقل عمومی به منظور محدود کردن در معرض Covid-19 سفر می کنند.

(پناهگاه شامپانزه جک)

مایکل مولنباین ، انسان شناس از دانشگاه بیلور ، که در مورد خطرات اکوتوریسم برای میمون ها و سایر حیوانات وحشی در این کشور می نویسد ، می گوید چنین شیوه هایی سالها معمول بوده است. بررسی سالانه مردم شناسی. “آنها فقط باید با هوشیاری بیشتری اعمال شوند.” اما وی افزود ، رهنمودهای IUCN فقط توصیه هایی هستند. مسئولیت اجرای این امر به عهده مقدسات و گروه های تحقیقاتی است.

داملوار ، نگولو می گوید ، پناهگاه شیرین آب از چنین شیوه هایی استفاده می کند. اما در فوریه 2019 ، او متوجه شد که اگر ویروسی مانند SARS-CoV-2 از بین برود ، چه اتفاقی می افتد. یک اپیدمی تنفسی شدید – احتمالاً توسط یک کارگر بدون علامت آلوده به یک عامل بیماری زا باکتریایی یا ویروسی – همه 39 شامپانزه حرم را تحت تأثیر قرار داده و دو نفر فوت کرده اند. وی گفت: “از این تجربه سال گذشته ، می توانم بگویم که من با آتش غسل تعمید گرفتم.”

با ظهور Covid-19 ، مشخص شد که Sweetwaters نیاز به تشدید پروتکل ها دارد. برای این منظور ، مناطق را برای بازدید کنندگان بسته و فعالیت های داوطلبانه را به حالت تعلیق درآورده و فقط کارمندان لازم را در این مکان مقدس مجاز کرده است. کارگرانی که از قرنطینه برمی گردند ، به جای اینکه بلافاصله کار خود را از سر بگیرند ، برای مدت 14 روز در اردوگاه کارمندان مرخص می شوند ، سپس به مدت یک ماه در حرم مطهر می مانند تا کارمند دیگری برای آزادی آنها بیاید.

اقدامات در جمهوری دموکراتیک کنگو ، جایی که مقامات محلی حیات وحش محلی را برای پنبه شامپانزه به نام JACK (فرانسوی برای حیوانات جوان مصادره شده در کاتانگا) از آوریل تا آگوست بسته اند ، تشدید شده اند. Roxanne Kutenier ، بنیانگذار JACK و یکی از مدیران حرم مقدس ، گفت: “تیم ما فداکاری های عظیمی را به دور از خانواده های خود انجام داده است.” “شامپانزه ها به ریه های شکننده خود معروف هستند ، و از آنجا که ویروس کرونا ویروس جدید است ، بدیهی است که ما مجبور به محافظت از آنها هستیم.”

اگرچه کارمندان اکنون می توانند بین شیفت ها به خانه برگردند ، اما قبل از بازگشت به محل کار احتیاطات بیشتری را از جمله تغییر ماسک صورت قبل از ورود به حریم مقدس و مسافرت با پای پیاده یا دوچرخه برای جلوگیری از شلوغی اتوبوس ها انجام می دهند.

روزی شامپانزه

روزی ، نوجوانی در شرق یک شامپانزه نجات یافته در سال 2009 ، اکنون در پناهگاه JACK در جمهوری دموکراتیک کنگو زندگی می کند. برای جلوگیری از قرار گرفتن میمون های در معرض خطر SARS-CoV-2 باید اقدامات احتیاطی در آنجا انجام شود.

(پناهگاه شامپانزه جک)

Sulistio گفت: زیارتگاه های اورنگوتان اندونزی نیز مسدود شده است. آنها کارکنان محدودی در محل دارند و اجازه ندارند شهر محلی را ترک کنند. آنها اورانگوتان ها را به گونه ای دسته بندی کرده اند که دانشمندان گروه های اپیدمیولوژیک می نامند ، شبیه غلافهای کوید که بشر با دوستان و خانواده تشکیل داده است. بنابراین ، اگر یک اورانگوتان آلوده شود ، کارکنان ممکن است گسترش بیشتر را محدود کنند.

اثرات اقتصادی همه گیر – رکود جهانی بدون گردشگری – به مقدسات ضربه سختی وارد کرده است. در Sweetwater ، کارکنان در حالی که ساعات بیشتری کار می کنند حداقل 20 درصد از حقوق خود را کاهش داده اند. نگولو می گوید پول کمتری برای خرید مواد غذایی برای شامپانزه ها و ضد عفونی کننده ها و تجهیزات حفاظت شخصی کارمندان وجود دارد. در مراکز اورانگوتان ، Sulistio می گوید ، “آنها مجبور به تعطیلی و کاهش کارکنان شدند” که این امر بر استاندارد مراقبت تأثیر می گذارد.

لیندرز گفت ، این همه گیری باعث متوقف یا کاهش کار بسیاری از سایت های میدانی شده و سرعت تحقیق را کاهش می دهد. در مورد گروه خود وی ، که عوامل بیماری زا را که در جمعیت اولیه پستانداران غیر انسانی در ساحل عاج در حال گردش هستند ، رصد می کند ، حداقل کارمندان در محل موجود است. وی گفت: “هنوز افرادی هستند كه داده ها را جمع آوری می كنند زیرا مهم است كه مراقب این جمعیت ها باشیم.”

جورج اومندی ، معاون سابق مدیر و رئیس دامپزشکی در Sweetwaters و اکنون متخصص اپیدمیولوژی و پژوهشگر دامپزشکی حیات وحش در دانشگاه مینه سوتا ، می گوید: هر کجا که انسان ها و میمون های بزرگ یک محیط مشترک داشته باشند ، خطر تبادل عوامل بیماریزا وجود دارد. وی می گوید: “هر محرابی در پیوستار یک جامعه وجود دارد.”

و بنابراین تعداد فزاینده ای از متخصصان آنچه را که به عنوان رویکرد سلامتی شناخته می شود ترجیح می دهند بهتر باشد که از همه ما محافظت کند. حفظ جمعیت انسانی بومی سالم و نظارت بر بیماری های انسانی می تواند از انتقال عوامل بیماری زا خطرناک به میمون ها جلوگیری کند. و نظارت بر بیماریهای میمون و اعمال اقدامات حفاظتی بهداشتی در ذخایر و پناهگاه ها از پریدن عوامل بیماری زا از میمون ها به سوی افرادی که با آنها کار می کنند و از آنجا به جامعه گسترده تر جلوگیری می کند.

لیندرز گفت: “ما نمی توانیم فقط روی سلامتی میمون تمرکز كنیم.” “ما باید در حالی که سعی در محافظت از میمون های بزرگ داریم ، جمعیت انسانی ، کل تصویر را بررسی کنیم.”

این مقاله بخشی از Reset: The Science of Crisis & Recovery است ، یک مجموعه در حال انجام که چگونه جهان در حال شیوع ویروس کرونا ، پیامدهای آن و راه آینده است. بازنشانی با کمک مالی بنیاد آلفرد پی اسلوان پشتیبانی می شود.

ما میدانیم

مجله شناخته شده یک روزنامه نگاری مستقل از نظرات سالانه است.




منبع: khabar-top.ir

دیدگاهتان را بنویسید

Comment
Name*
Mail*
Website*